Ik ben Carla Braet en ik werk ondertussen al 25 jaar als leerkracht algemene vakken aan het Maritiem Instituut Mercator. Ik ben hier gestart in 2001, toen de school nog twee vestigingen had: één in Heist en één in Oostende. In het begin gaf ik les in Heist, maar al snel werkte ik voltijds in beide vestigingen. Toen de campus in Heist in 2005 sloot, verhuisde alles definitief naar Oostende. Ondertussen ben ik waarschijnlijk de leerkracht die hier het langst werkt.
Mijn lessenpakket is heel gevarieerd. Ik geef Engels aan de B-stroom, geschiedenis aan de eerste graad, burgerschap en leerboost aan de eerstejaars en maatschappelijke vorming aan de vierdejaars. Daarnaast werk ik ook binnen de GOK-uren, wat staat voor gelijke onderwijskansen. Samen met de leerlingenbegeleiding werken we daarbij aan een plan om elke leerling dezelfde kansen te geven. De komende jaren focussen we vooral op leerachterstanden, het welbevinden van leerlingen, hun sociaal-emotionele ontwikkeling en het versterken van de ouderbetrokkenheid. We proberen ouders meer bij de school te betrekken, bijvoorbeeld via activiteiten zoals de kerstmarkt, zodat de connectie met de school sterker wordt.
Lesgeven op deze school is soms uitdagend, maar net dat maakt het zo boeiend. Ik heb jarenlang lesgegeven in het deeltijds onderwijs en deed dat ontzettend graag. Je moet hier echt honderd procent aanwezig zijn voor je leerlingen. Het belangrijkste is dat leerlingen voelen dat je hen graag ziet en blij bent dat ze in je klas zitten. Wanneer je oprechte interesse toont in wie ze zijn als persoon, merk je dat ze ook meer bereid zijn om moeite te doen voor jou. Dat zit vaak in kleine dingen: vragen hoe hun weekend was of interesse tonen in een hobby waar ze over verteld hebben. Zo bouw je een echte band op. Die verbondenheid blijft vaak jarenlang bestaan. Ik geef ondertussen zelfs les aan kinderen van oud-leerlingen en sommige van mijn huidige collega’s zaten vroeger nog bij mij in de klas. Dat zijn bijzondere momenten.
Wat ik het leukste vind aan werken op het Maritiem Instituut Mercator, is precies die sterke connectie met de leerlingen. Door de kleine klasgroepen kunnen we onze leerlingen echt leren kennen. We weten wat er bij hen leeft, waar het moeilijk loopt en waar ze nood aan hebben. Soms kan één klein woordje of gebaar al tonen: “Ik zie jou.” Die warme, persoonlijke aanpak vind je niet overal terug. Ook binnen het team voel je dat iedereen het beste wil voor de leerlingen. We zijn een hechte school waar veel betrokkenheid is.
Voor ik naar Mercator kwam, gaf ik les in het atheneum en de middenschool van Knokke. Daar werkte ik vooral met leerlingen uit de Latijnse richtingen, maar ik voelde al snel dat dat niet echt mijn plaats was. De afstand tussen leerkracht en leerling was daar veel groter en ik miste die warme connectie. Bovendien stond ik toen nog helemaal aan het begin van mijn carrière en had ik vaak stress als beginnende leerkracht. Eigenlijk ben ik hier, aan het Maritiem Instituut Mercator, pas echt gegroeid als leerkracht. Ik ontdekte hier dat ik veel liever lesgeef in de B-stroom, de arbeidsmarktgerichte richtingen en het deeltijds onderwijs.
Wat onze school zo bijzonder maakt, is hoe uniek ze is. Je vindt nergens in de buurt een school zoals deze. Leerlingen komen van ver om hier een maritieme opleiding te volgen. Dat maakt Mercator echt speciaal.
Aan leerlingen die een maritieme richting overwegen, zou ik vooral zeggen: probeer het gewoon. Kom kennismaken met de school en ontdek of het iets voor jou is. Als je het nooit probeert, ga je je misschien altijd afvragen “wat als?”. En misschien ontdek je net dat het helemaal jouw wereld is. Natuurlijk moet je wel voelen dat het bij je past, want werken en leven op zee is heel bijzonder. Maar als je twijfelt, dan is mijn advies simpel: geef het een kans.
Ik ben Simon Geldof en ik werk sinds september 2020 als leerkracht nautische vakken aan het Maritiem Instituut Mercator. Ondertussen sta ik hier dus bijna zes jaar. Mijn lessenpakket bestaat uit verschillende nautische vakken. Zo geef ik simulatortraining aan de derde graad arbeidsmarktfinaliteit, reglementen aan de tweede graad dubbele finaliteit en veiligheid aan zowel de arbeidsmarkt- als dubbele finaliteit in de derde graad. Daarnaast geef ik ook nog enkele andere kleinere nautische vakken.
Wat ik het leukste vind aan deze job, is dat ik mijn passie voor de zee nog altijd kan doorgeven aan een nieuwe generatie. Ik heb zelf vijf jaar gevaren en dat was echt mijn droomjob. Uiteindelijk ben ik gestopt omdat het moeilijk te combineren was met een gezinsleven . Je kan je kinderen nu eenmaal niet meenemen aan boord. Toch blijft die liefde voor de maritieme wereld altijd aanwezig en het is mooi dat ik die ervaring nu kan gebruiken in het onderwijs.
De grootste uitdaging aan lesgeven op school? Zonder twijfel de administratie. De leerlingen motiveren lukt meestal wel goed, zeker dankzij onze prachtige simulator. Dat is op zich al een enorme troef. Wanneer leerlingen op de simulator zelf ervaren wat er op zee kan gebeuren, begrijpen ze de theorie veel beter. Het maakt de lessen realistischer en zorgt ervoor dat alles veel meer gaat leven.
Voor ik begon te varen, heb ik heel kort lesgegeven in Lokeren, waar ik drie weken wiskunde gaf. Dat was eerder een tijdelijke oplossing omdat ik toen nog geen job op zee had gevonden. Het verschil met het Maritiem Instituut Mercator was enorm. Dat was een grote school waar je weinig mensen kende, terwijl het hier net heel familiaal aanvoelt. Iedereen kent elkaar.
Wat onze school zo bijzonder maakt, is de combinatie van die familiale sfeer en de unieke richting die we aanbieden. Bovendien liggen we letterlijk aan zee. Je voelt hier echt de connectie met de maritieme wereld. Het is geen opleiding die je zomaar overal kan volgen en net dat maakt het speciaal.
De sfeer tussen personeel en leerlingen zou ik omschrijven als warm en familiaal. Omdat we een kleine school zijn, kennen we onze leerlingen goed. Soms voelt het bijna alsof ik een soort vaderfiguur ben voor sommige leerlingen. Dat gaat niet alleen over de lessen zelf, maar ook over kleine alledaagse dingen waarbij ze ondersteuning nodig hebben. Die betrokkenheid vind ik belangrijk.
Maritiem onderwijs is volgens mij uniek, omdat het voorbereidt op een heel specifieke sector. Werken op zee is niet voor iedereen weggelegd. Je moet er echt voor gemaakt zijn. Maar als je die passie hebt en je volledig in die wereld kan vinden, dan denk ik oprecht dat het één van de mooiste jobs ter wereld is.
Zelf kijk ik nog altijd met veel plezier terug op mijn tijd op zee. Wat me het meest is bijgebleven, zijn de verantwoordelijkheden die ik kreeg als officier. Je bent dagelijks verantwoordelijk voor een team en samen probeer je ervoor te zorgen dat alles aan boord goed draait. Daarnaast ontmoet je ook mensen en culturen van over de hele wereld. Aan boord ontstaat echt een tweede familiegevoel.
Een goede zeevaarder moet volgens mij flexibel en volhardend zijn. Je moet beslissingen durven nemen, maar tegelijk ook goed kunnen luisteren naar anderen. Discipline is ook enorm belangrijk in deze sector.
Wat veel mensen verkeerd begrijpen over maritiem onderwijs, is dat ze het vaak heel beperkt bekijken. Mensen dachten vroeger soms dat ik in het leger zat of enkel op een vissersboot werkte. Maar de maritieme sector is veel breder dan dat. Er zijn ontzettend veel mogelijkheden en richtingen waarin je later kan doorgroeien. Met een maritieme opleiding kan je op heel veel plaatsen terecht.
Aan leerlingen die een maritieme richting overwegen, zou ik vooral willen meegeven dat het vanuit passie moet komen. Je moet zelf voelen dat je dit graag wil doen. Als je een richting kiest omdat iemand anders dat van je verwacht, ga je er op termijn waarschijnlijk geen voldoening uit halen. Welke richting je ook kiest: zorg ervoor dat je er plezier in hebt.
Binnen het Maritiem Instituut Mercator proberen we leerlingen ook zo realistisch mogelijk voor te bereiden op het leven aan boord. Dat doen we met praktijkgerichte scenario’s, simulatortrainingen en oefeningen zoals brandbestrijding. We besteden ook aandacht aan discipline en verantwoordelijkheid. Op die manier proberen we alle aspecten van het maritieme leven zo goed mogelijk aan bod te laten komen.
Als ik Mercator in één zin zou moeten omschrijven, dan zou ik zeggen: een familiale school met een hart voor de zee.
Ik ben Bart Delaere en ik werk nu drie jaar als leerkracht aan het Maritiem Instituut Mercator. In die periode heb ik een vrij gevarieerd lessenpakket opgebouwd. Zo geef ik vooral PAV, waarbij ik wiskunde, wetenschappen en digitale competenties combineer voor de B-stroom. Daarnaast geef ik ook digitale competenties aan de eerstejaars in zowel de A- als B-stroom. Voor de leerlingen van de tweede graad, in de richtingen dek en motoren, geef ik dan weer STEM-projecten. In totaal sta ik voor een tiental verschillende klassen.
Lesgeven is voor mij echt de kern van mijn job en tegelijk ook wat ik het allerleukste vind om te doen. Ik haal er veel voldoening uit om met leerlingen bezig te zijn en hen iets bij te brengen. Tegelijk is het ook meteen de grootste uitdaging: elke leerling gemotiveerd krijgen en houden is niet altijd evident, maar net dat maakt het werk boeiend.
Voor ik naar het Maritiem Instituut Mercator kwam, heb ik een lange weg afgelegd in het onderwijs. Ik heb achttien jaar in het basisonderwijs gestaan en was daar ook drie à vier jaar ICT-coördinator. Daarna heb ik nog twee jaar in het volwassenenonderwijs gewerkt. Op een bepaald moment had ik een meer coördinerende functie, maar ik merkte dat ik het lesgeven zelf miste. Hier kan ik opnieuw volop doen wat ik het liefst doe. De overstap van het basisonderwijs naar het secundair onderwijs was natuurlijk groot, want die twee zijn moeilijk met elkaar te vergelijken.
Opvallend is dat ik zelf eigenlijk geen enkele band heb met de maritieme wereld. Integendeel zelfs: ik word zeeziek, heb weinig met water en een strandbezoek zegt me niet zoveel. Mijn enige connectie met die wereld is dat ik hier lesgeef. Ik ben hier eerder toevallig terechtgekomen, maar ik heb daar nog geen moment spijt van gehad. Ik vind het een fantastische school en ik sta hier heel graag.
Wat deze school voor mij zo bijzonder maakt, is het nichekarakter. Je kan maritieme richtingen eigenlijk enkel hier volgen (en in Antwerpen), waardoor leerlingen heel bewust voor deze school kiezen. Dat voel je ook in de sfeer. Het is hier erg familiaal: we zijn met een relatief klein team van een 35-tal personeelsleden, waardoor iedereen elkaar kent. Dat geldt niet alleen voor de collega’s onderling, maar ook voor de leerlingen. We kennen hun namen, hun achtergrond en het traject dat ze al hebben afgelegd. Dat zorgt voor een warme en betrokken omgeving.
Ook het maritiem onderwijs zelf maakt het uniek. De vakken zijn anders dan in een klassieke secundaire school en de begeleiding is veel persoonlijker. Zowel leerkrachten als leerlingen krijgen hier de nodige ondersteuning en er wordt echt samengewerkt. Problemen worden samen aangepakt, op een menselijke en betrokken manier.
Aan leerlingen die een maritieme richting overwegen, zou ik zeker zeggen: kom eens kijken en geef het een kans. Het is een wereld waar veel jongeren niet meteen aan denken. Vaak blijven ze hangen bij de meer traditionele beroepen, terwijl de maritieme sector ontzettend veel boeiende en belangrijke jobs te bieden heeft. Het is een sector die vaak wat vergeten wordt, maar eigenlijk onmisbaar is in onze samenleving.
Als ik het Maritiem Instituut Mercator in één zin moet samenvatten, dan zou ik zeggen: het is een school voor mensen die een toekomst zoeken op zee.
Ik ben Leander Duthoit en ik werk ondertussen drie jaar als leerkracht aan het Maritiem Instituut Mercator. Ik geef een combinatie van vakken: Engels, natuurwetenschappen en PAV. Daarnaast ben ik ook verantwoordelijk voor het taalbeleid op school en ben ik klastitularis van 5B.
Wat ik het leukste vind aan werken op deze school, is de kleinschaligheid. Omdat we een kleine school zijn, leer ik mijn leerlingen echt goed kennen. Dat zorgt ervoor dat de band veel hechter is dan op grotere scholen. Die nabijheid voel je niet alleen in de relatie met de leerlingen, maar ook binnen het team. We werken heel nauw samen en dat maakt het aangenaam om hier les te geven.
We begeleiden een diverse groep leerlingen, elk met hun eigen achtergrond en verhaal. Dat maakt het soms uitdagend om iedereen gemotiveerd te krijgen, maar het zorgt tegelijk voor extra voldoening wanneer je merkt dat leerlingen groeien en vooruitgang boeken. Daarnaast geef ik ook nautisch Engels, wat in het begin volledig nieuw was voor mij. Ik heb dat vooral als een persoonlijke uitdaging gezien, en ondertussen ben ik daar sterk in gegroeid.
Dit is trouwens de eerste school waar ik lesgeef, dus ik heb geen vergelijking met andere scholen. Toch merk ik dat het Maritiem Instituut Mercator op veel vlakken anders is. Wat deze school zo bijzonder maakt, is hoe uniek ze is binnen Vlaanderen. Leerlingen kiezen hier heel bewust voor een specifieke richting. Ik heb daar veel respect voor, want zelf wist ik in het middelbaar nog niet goed wat ik wilde doen. Hier zitten jongeren die vaak al vanaf het eerste middelbaar weten dat ze later op zee willen werken. Omdat we zo’n specifieke opleiding aanbieden, moeten we ook niet concurreren met andere scholen en kunnen we sterk inzetten op praktijkgerichte ervaringen.
Zelf heb ik wel een connectie met de maritieme wereld. Ik heb altijd al een passie gehad voor de zee. Als kind ging ik elk jaar naar Oostende voor Anker en kreeg ik de kans om op boten mee te varen. Die interesse is er gekomen via mijn ouders en is eigenlijk altijd gebleven.
De sfeer op school is ook iets wat voor mij echt het verschil maakt. We zijn geen klassieke, strikte school. Er is ruimte voor een echte band met de leerlingen, en dat vind ik als leerkracht heel belangrijk. Die connectie helpt ook om leerlingen te motiveren: als je interesse toont in wie ze zijn, geraak je veel verder. Je merkt dat ook aan oud-leerlingen, die vaak nog lang betrokken blijven en zich echt deel voelen van de Mercator-familie.
Wat het maritiem onderwijs zo interessant maakt, is de unieke combinatie van algemene vakken en praktijkvakken. Als leerkracht krijg ik ook de kans om daarin mee te stappen. Zo help ik bijvoorbeeld mee bij Oostende voor Anker, ga ik mee op zee en heb ik zelfs al lesgegeven op zee. Dat zijn ervaringen die je in een andere school niet snel zal hebben. Bovendien blijf ik hier ook zelf groeien: vakken zoals nautisch Engels waren in het begin een uitdaging, maar net dat maakt het zo boeiend.
Aan leerlingen die een maritieme richting overwegen, zou ik zeggen: gewoon doen. Als de zee je passie is, dan word je hier echt goed voorbereid op een toekomst op zee. Je wordt deel van een hechte maritieme familie en krijgt alle kansen om je te ontwikkelen tot iemand die klaar is voor een job op zee. Dat is niet voor niets waar wij voor staan: onderwijs voor een toekomst op zee.